ျမတ္ဆရာ
“ ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏ” ဆုိေပမယ္႔ ျပင္မရတာေတြက အမ်ားသား အမွားမ်ားမၾကဳံခင္ ျပင္ရေအာင္ သင္ျပတဲ႔ ျမတ္ဆရာ…
“ အလွတြင္ အယဥ္ဆင္႔ ” ဆုိေပမယ္႔ “ အရမ္းျပင္ အယဥ္ပ်က္” တာလည္း ခဏခဏ သံသရာ အစဥ္လွရေအာင္ သင္ျပတဲ႔ ျမတ္ဆရာ..
“ ဆင္တတ္မွ လွ ၾကင္တတ္မွ ရ ” ဆုိေပမယ္႔ “ ေပးကားေပး၏ မရ ” ခဲ႔တာလည္း အႀကိမ္ႀကိမ္ “ အခ်ိန္မီခ်ဳပ္ အစုတ္သက္သာ ” ရေအာင္ အထုပ္ထုပ္ေပးတဲ႔ ျမတ္ဆရာ…
“ အာစရိယဂုေဏာ အနေႏၱာ ” ဆုိေပမယ္႔ ” အသိေခါက္ခက္ အ၀င္နက္” ခဲ႔တာလည္း အခါခါ သံသရာ မျပစ္မသင္႔ရေလေအာင္ အခါခါ ခြင္႔လႊတ္တ႔ဲ ျမတ္ဆရာ…
ႏြမ္းပါးရွာသူ ခ်ိဳ႔တဲ့သူကို
ကူညီမစ ေထာက္ပံ့ၾကသည္
ပရဟိတ မြန္ျမတ္လွ။
မိဘမဲ့သူ ကံဆိုးသူကို
ကူညီယုယ ျပဳစုၾကသည္
ပရဟိတ မြန္ျမတ္လွ။
မသန္စြမ္းသူ အားႏြဲ႔သူကို
ကူညီေဖးမ ပံ့ပိုးၾကသည္
ပရဟိတ ျမတ္ျမတ္လွ။
မက်န္းမာသူ နာေသာသူကို
ကူညီေစာင္မ ေစာင့္ေရွာက္ၾကသည္
ပရဟိတ မြန္ျမတ္လွ။
ပညာနည္းသူ ဉာဏ္မြဲသူကို
ကူညီတြဲၾက အလင္းျပသည္
ပရဟိတ မြန္ျမတ္လွ။
ကြယ္လြန္ရွာသူ သက္မဲ့သူကို
ကူညီ၀ိုင္းၾက သျဂႋဳဟ္ၾကသည္
ပရဟိတ မြန္ျမတ္လွ။
ဘ၀ခရီး လမ္းမႀကီးကို
အသီးသီးသူငါ ေလွ်ာက္လွမ္းရာ၀ယ္
ေမာရွာပန္းရွာ မ်ားလွစြာကို
စာနာေဖးမ ကူညီၾကသည္
ပရဟိတ ျမတ္အလွတည့္
ျပဳၾကပုဂၢိဳလ္ မ်ားထိုထို၏
ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ အစုစုကို
သာဓုႀကိမ္ႀကိမ္ ေခၚမိတကား။
( မင္းယုေ၀ )
